Дербито на Северен Лондон никогаш не е само натпревар за три бода; тоа е битка за територија, гордост и историја. А оваа недела, навивачите на Арсенал ја добија првата битка уште пред да се стркала топката, удирајќи таму каде што најмногу боли.
Пред почетокот на мечот на „Емирати“, домашната публика разви џиновска кореографија (тифо) со јасна порака: „Арсенал – овие улици се наши“. Но, она што ги зовре страстите беше централната фигура на транспарентот – Сол Кемпбел.
Враќање на „Кошмарот“ од 2001
За навивачите на Тотенхем, Сол Кемпбел останува симбол на најголемото предавство во модерната историја на Премиер лигата. Поранешниот капитен на Спарси, кој во 2001 година направи шокантен трансфер во Арсенал како слободен играч, беше прикажан како слави титула во дресот на „Топџиите“.
Ставањето на Кемпбел во прв план не е случајност, туку директна провокација и „сол на раната“ на гостинските навивачи, потсетувајќи ги на човекот кој ја замени белата боја со црвена и стана дел од „Непобедливите“.
Галерија на славје против ривалот
Кемпбел не беше сам на ова уметничко дело на навивачите. Кореографијата беше своевиден музеј на болката за Тотенхем, прикажувајќи легендарни моменти на триумф:
- Тиери Анри и неговото легендарно лизгање на колена по соло-голот против Тотенхем во 2002 година.
- Тони Адамс и неговата радост по голот во полуфиналето на ФА Купот во 1993 година.
- Но и модерните херои: Мартин Одегард, Букајо Сака и Габриел Магаљеш, сите фатени во моменти на еуфорија по голови против градскиот ривал.
Подобрување на навивачката „игра“
Сепак, многумина не изоставија да истакнат дека навивачите на Арсенал ја подобрија значително „играта“ на трибините, откако брутално беа исмејувани во претходните години за нивните неинвентивни кореографии, особено онаа кога извадија џиновско знаме од нивното лого.
