Сонот на Јаник Синер за освојување на првата титула на Ролан Гарос заврши на најнеочекуван можен начин ова попладне. Италијанскиот тенисер претрпе еден од најголемите шокови во поновата историја на турнирот во Париз, губејќи од Аргентинецот Хуан Мануел Серундоло по неверојатен пресврт од 0-2 во сетови (3-6, 2-6, 7-5, 6-1, 6-1).
Овој пораз стави крај на неговата импресивна серија од 30 победи по ред со која влезе во овој натпревар. По исцрпувачкиот меч кој траеше 3 часа и 36 минути, видно разочараниот Синер отворено зборуваше за своите физички проблеми на теренот.
„Почна да ми се врти, останав без енергија“
Италијанецот објасни дека физичкиот пад бил пресуден за губењето на контролата врз натпреварот во последните три сета.
„Не се чувствував многу добро на теренот, но тоа може да се случи. Бев во добра позиција во третиот сет, но не успеав да отслужам за победа, а потоа почнав доста да се мачам. Почна да ми се врти и имав многу малку енергија. Се обидов да го пуштам четвртиот сет за да зачувам сила за петтиот, но не успеав да го задржам првиот гејм и потоа сè тргна надолу“.
Тој откри дека проблемите почнале уште од самото утро, бидејќи не спиел добро, но сепак спортски му честиташе на 56-то рангираниот противник: „Честитки за него, не сакам да му одземам ништо од победата. Одигра многу солиден меч, особено на крајот, и тоа е спортот“.
Фокус кон Вимблдон и позитивен биланс
По овој болен пораз, Синер најави дека ќе земе подолга пауза за физичко и ментално закрепнување. Тој потврди дека најверојатно нема да игра на ниту еден турнир на трева како подготовка пред Грен слемот во Лондон.
„Тешко е да се прифати, секако, поради позицијата во која бев, но сега имам многу време за опоравување. Најверојатно нема да играм ниту еден турнир на трева претходно. Сега навистина ми треба слободно време за целосно да закрепнам, и да бидам подготвен за Вимблдон“.
И покрај елиминацијата во Париз, Синер одбива да дозволи овој пораз да ја засени неговата брилијантна сезона на земја, која ја завршува со неверојатен скор од 18-1. Тој стана првиот играч со шест последователни Мастерс 1000 титули и првиот Италијанец по Адријано Паната (1976) кој славел во Рим.
„Освоив три турнири на земја (Монте Карло, Мадрид и Рим). Тоа се неверојатни резултати и одлична серија. Секогаш се обидувам да ја гледам позитивната страна – ако ја погледнете целата сезона на земја, играв многу добро“.
