Фудбалскиот свет сочувствува со еден од најголемите играчи на сите времиња. Лионел Меси го прекина молкот по смртта на својот татко Хорхе Меси, кој почина на 68-годишна возраст по долго боледување во родното Росарио. Преку потресна и длабоко лична порака, аргентинскиот фудбалер му се заблагодари на човекот кој не беше само негов родител, туку и менаџер, заштитник и најголема поддршка низ целата кариера.
Во своето простување, Меси отворено призна дека заминувањето на неговиот татко остава толку голема празнина што сериозно ги доведе во прашање неговите идни фудбалски чекори, наговестувајќи дека крајот на неговата кариера може да пристигне многу побрзо од очекуваното.
Човекот кој ја водеше кариерата на најголемиот
Хорхе Меси ја застапуваше кариерата на својот син уште од неговата 14-годишна возраст, преговарајќи ги сите негови договори од првите денови во Барселона па сè до последните години од кариерата. Во пораката, Меси открива дека неговиот татко се разболел уште пред почетокот на Светското првенство, но и покрај тешката здравствена состојба, лично го убедил Лео да отпатува и да настапи за репрезентацијата.
Ова е првпат во кариерата на Меси неговиот татко да не биде физички присутен на еден голем турнир, а болката од тоа што Хорхе не успеал целосно да ужива во неговите последни настапи остава длабок белег врз аргентинската ѕвезда.
@futlylm10 😕 #futlylm10 #messi #goat #fypシ #football #fyp #viral #fy #barca ♬ Originalton – ♕ ꜰᴜᴛʟʏʟᴍ ♕
Потресната порака на Меси во целост
„Тато, сè уште не можам да верувам дека те нема. Не можам да верувам дека повеќе нема да те видам, дека повеќе нема да разговараме. Знам дека се мачеше и дека ова е најдобро за тебе, но си замина премногу рано. Сè уште имавме толку многу работи за уживање заедно.
Секогаш ме бараше да играм на последното Светско првенство, а само неколку дена пред да започне, твојата состојба се влоши. Беше првпат да не бидеш на еден турнир, но мама ми рече дека ќе бидеш добро и дека ќе можеш да отпатуваш. Ти реков дека ќе стигнеме до финалето за да можеш да видиш еден меч. Дојдов кај тебе бидејќи не можев да разговарам за сè што се случуваше. Не можеше во ништо да уживаш. Не станавме шампиони, но ти никогаш не дозна колку уживавме во секој меч. Уште еднаш беше во право: мораше да бидам таму и да играм.
Не знам што ќе правам без тебе, не знам како да продолжам. Јас само играв фудбал, а сега имам многу сомнежи дали ќе продолжам уште долго да го правам тоа. Беше покрај мене од самиот почеток, толку блиску до крајот. Зошто не издржа уште малку, за да завршевме заедно?
Знам дека твојата најголема среќа беше да го гледаш своето семејство, сопругата, децата, и пред сè – без другите да дознаат – да ме гледаш мене како играм. Беше така уште откако бев мал. Ме носеше на сите тренинзи веднаш штом ќе се вратеше од работа. Секако, не пропушташе ниту еден меч. Колку само патеше додека ме гледаше и колку уживаше, иако никогаш не ми даваше многу комплименти.
Беше татко, пријател и застапник. Секогаш беше личноста која требаше да бидеш во секој момент и никогаш не погреши. Покрај некои караници, секогаш беше во право. На крајот, сè се сведе на она што ти го кажа.
Многу ќе ми недостасуваш, но секогаш ќе бидеш присутен, а особено во воспитанието на моите деца, бидејќи ги учам и воспитувам онака како што ти ме воспита мене.
Почивај во мир и чувај нè од горе како што правеше овде. Ти благодарам за сè. Те сакам, тато.“
