Македонската машка сениорска кошаркарска репрезентација денеска во Виена го отвора вториот претквалификациски циклус за пласман на Евробаскет 2029. Првата пречка е Австрија, а позитивен резултат на гостински терен е од суштинско значење во битката за следната фаза. Предводник на оваа генерација и на овој собир е неизбежниот капитен Војдан Стојановски, кој пред денешниот дуел испрати јасна порака до своите соиграчи и јавноста.
Максимален фокус и поддршка од трибините
„Нашата цел е јасна – победа против Австрија. Но, за да го оствариме тоа, ќе мора да бидеме перфектни и борбени во текот на сите 40 минути“, предупредува Стојановски.
Иако Австрија неочекувано загуби од Кипар на стартот, капитенот нагласува дека домашниот терен секогаш ги менува работите. Тимот е подготвен, иако отсуството на Андреј Јакимовски спречи репрезентацијата конечно да биде во комплетен состав. Војдан се надева и на голема поддршка од македонската дијаспора во Австрија, која може да биде клучниот „шести играч“ на денешниот натпревар.
На прагот на историски јубилеј: 100 натпревари за Македонија
Денешниот дуел има и посебна, емотивна тежина за искусниот бек. Натпреварот во Виена ќе биде негов 99-ти настап во националниот дрес, што значи дека историскиот јубилеј од 100 натпревари го чека во ноември, пред домашната публика против Кипар.
Војдан е веќе апсолутен рекордер по бројот на настапи, а неговата лојалност е вистински пример за секој млад играч.
„За мене отсекогаш било чест и задоволство да играм за Македонија. Без разлика колку настапи имаш зад себе, секој нов натпревар е посебен. Во спортот има тешки моменти кога е најлесно да се откажеш, но кога станува збор за Македонија, секогаш наоѓаш сила да продолжиш. Знаеме што ни значи овој дрес и ќе се бориме до крај“, истакнува гордиот капитен.
Од сонот во 2008 година до митската 2011 во Литванија
Патот на Војдан во сениорскиот тим започна одамна, во 2008 година под водство на тогашниот селектор Јовица Арсиќ. Тоа било вистинско остварување на сонот – да се дели паркетот со легенди како Перо Антиќ, Врбица Стефанов, Тодор Гечевски и Ѓорѓи Чековски.
„Секој тренинг за мене беше како натпревар. Многу учев од нив, од однесувањето до пристапот кон работата“, се присетува Стојановски.
Секако, круната на неговата репрезентативна кариера останува Европското првенство во 2011 година, кое тој го опишува како незаборавно искуство во кое тимот дишел како едно семејство, потсетувајќи на вредностите кои сега се обидува да им ги пренесе на помладите генерации.
