Тотенхем викендов го претрпе и вториот пораз во новата сезона од Премиер лигата, овојпат со 2-0 на домашен терен од Њукасл Јунајтед. Иако лондонскиот клуб потроши повеќе од 300 милиони фунти на осум нови засилувања ова лето, психолошките лузни од изминатите неколку години очигледно ќе бараат многу повеќе време за да заздрават.
Стратегот на Тотенхем, Роберто Де Зерби, по натпреварот не бараше изговори во тактиката, туку директно го посочи основниот проблем кој го кочи овој тим.
Психолошка бариера и недостаток на реакција
„Менталитет не се купува на трансфер пазарот“, гласеше брутално искрената анализа на Де Зерби.
Неговите зборови доаѓаат по уште едно бледо издание во кое тимот целосно ја загуби самодовербата откако Ентони Еланга го отвори резултатот за Њукасл. Италијанскиот стручњак веќе со недели зборува за искоренување на лошите навики, но статистиката е немилосрдна: Тотенхем заврши на 17. место во претходните две сезони, има 41 пораз на последните 78 прволигашки мечеви и дури 11 порази на домашен терен од почетокот на минатата сезона.
„Реакцијата по примениот гол не беше доволно добра. Кога градите нешто ново, нормално е да има проблеми, но разликата е во тоа како ќе ги решите. Решението не е да ја наведнете главата, туку да реагирате“, потенцираше Де Зерби.
Блесок на Мармуш, кобен Еланга и нервоза на теренот
Пред Њукасл да ја преземе контролата, Тотенхем покажа знаци на живот, пред сè преку дебитантот Омар Мармуш. Тој одлично се враќаше по топката и директно ги напаѓаше стоперите на гостите, но сè падна во вода по голот на Еланга, кој подоцна со мајсторски потег покрај Сандро Тонали зголеми и на 2-0.
Наместо да возвратат фудбалски, играчите на Тотенхем подлегнаа на нервозата. Доминик Соланке, Педро Поро и Матеус Фернандес влегоа во непотребни конфронтации со противничките играчи, покажувајќи дека тимот сè уште лесно ја губи контролата врз сопствените емоции кога резултатот не е во нивна полза.
Арсенал како (несакан) пример за трпение
Де Зерби направи дури пет измени во стартниот состав по поразот од Брентфорд (3-0), но интеграцијата на бројните нови лица очигледно оди тешко. Ситуацијата дополнително ја комплицираат и играчите како Ришарлисон, Кевин Дансо и Папе Матар Сар кои веќе побарале да си заминат пред крајот на преодниот рок.
Иако навивачите на Тотенхем нема да сакаат да го слушнат ова, моменталната ситуација неверојатно потсетува на Арсенал од сезоната 2021-22. Тогаш „топџиите“ потрошија огромни средства, но ги загубија првите три меча без постигнат гол (вклучително и од Брентфорд). Сепак, со текот на времето Микел Артета ги вклопи коцките и тимот почна да функционира. На Тотенхем му е потребно токму тоа – време да стане кохезивна целина, но на краток рок, тимот мора итно да изгради отпорност за предизвиците кои следат.
