Сто деведесет и деветтото манчестерско дерби нема да се памети по тактичката битка помеѓу Мајкл Керик и Енцо Мареска, туку по целосниот колапс на ВАР-системот.
Победата на Манчестер Сити од 1-0 на „Олд Трафорд“, остварена со 10 играчи на теренот повеќе од еден час, беше доказ за нивната дефанзивна цврстина и карактер. Сепак, анализите после натпреварот целосно го заобиколија фудбалот, фокусирајќи се на двете големи судиски контроверзи: црвениот картон проследен со двојни стандарди и катастрофалната ВАР-грешка за која судиската организација (Pro Ref) мораше официјално да се извини.
Еве детална анализа каде судиите беа во право, каде згрешија и како технологијата го изневери фудбалот.
23. минута: Црвениот картон и двојните стандарди
Првиот голем инцидент го постави хаотичниот тон на натпреварот. Во 23-та минута, Фил Фоден беше фаулиран од капитенот на Јунајтед, Бруно Фернандеш, кој потоа го удри крилниот играч на Сити додека лежеше на тревата. Фоден реагираше нервозно и возврати со удар кон Фернандеш.
Главниот судија Мајкл Оливер правилно му додели директен црвен картон на Фоден за насилно однесување. Ударот како одмазда, без разлика на интензитетот, значи автоматско исклучување според правилата на Премиер лигата.
Контроверзата: Додека исклучувањето на Фоден е законски издржано, револтот доаѓа од фактот што Фернандеш помина целосно неказнето. Без разлика дали Оливер не го видел првиот удар од Португалецот или сметал дека не е за картон, недоделувањето барем јавна опомена е несфатливо. Бидејќи ВАР не може да интервенира за пропуштен жолт картон, Фернандеш мина без последици, оставајќи го Сити со 10 играчи и оправдано чувство на неправда.
60. минута: Голот и субјективното слепило на ВАР
Победничкиот гол на Сити ги разоткри сите пукнатини во сложениот ВАР-апарат на Премиер лигата. По нафрлувањето на Јошко Гвардиол, Енцо Фернандез скокна да игра со глава, не ја допре топката, а Ерлинг Халанд на втората статива реализираше во мрежата.
Оливер првично го поништи голот поради офсајд. Следуваше 80-секундна проверка од ВАР-судијата Мет Доноху, по што голот беше признат – одлука за која Pro Ref подоцна призна дека е „грешка во проценката“.
Еве како се распадна мултимилионскиот систем:
- Фактичка проверка (SAOT): ВАР ја употреби полуавтоматската офсајд технологија (SAOT) која прецизно утврди дека испружената копачка на дефанзивецот на Јунајтед, Патрик Доргу, го држи Халанд во регуларна позиција.
- Проверка за допир: Доноху потоа проверуваше дали Енцо Фернандез, кој беше во чист офсајд во средината на шеснаесеттникот, ја допрел топката. Технологијата потврди дека нема контакт.
- Кобната грешка (влијание врз играта): Откако утврди дека Халанд не е во офсајд и Енцо не ја допрел топката, Доноху набрзина го призна голот. Тој целосно заборави да го примени субјективното правило за офсајд. Обидот на Фернандез да игра со топката директно влијаеше врз дефанзивецот Лисандро Мартинез и голманот Сене Ламенс. Според правилата, играч во офсајд позиција мора да биде санкциониран ако направи очигледен потег кој му пречи на противникот да реагира.
Бидејќи Доноху ја избрза финалната фаза од процесот, тој пропушти да му сугерира на Мајкл Оливер да отиде до мониторот и самиот да ја процени ситуацијата.
Епилогот: Сити блеска, судиите се извинуваат
Последиците беа доволно сериозни за Pro Ref да излезе со соопштение во неделата навечер, признавајќи дека ВАР „не го препознал влијанието на позицијата на Фернандез и морал да препорача преглед на снимката од страна на главниот судија“.
Менаџерот на Јунајтед, Мајкл Керик, со право ја изрази својата фрустрација, прашувајќи која е поентата на сите тие технолошки слоеви ако судиите паѓаат на основни толкувања на правилата. Сепак, Јунајтед мора да ги бара виновниците и во своите редови; и покрај тоа што имаа играч повеќе речиси 70 минути, тие не упатија ниту еден удар во рамките на голот од моментот на црвениот картон па сè до 70-та минута.
Од друга страна, Сити на Енцо Мареска одржа лекција по менаџирање на натпревар. Наместо да се повлечат, играчи како Елиот Андерсон, резервистот Илиман Ндиаје и Енцо Фернандез одиграа мајсторски. Фернандез, човекот кој требаше да биде досуден во офсајд за голот, беше персонификација на борбеноста на Сити, расипувајќи ја играта на противникот, изнудувајќи прекршоци и апсорбирајќи го притисокот.
Заклучок
Ова дерби ја истакна растечката дистанца помеѓу суровата технолошка прецизност и човечката судиска интуиција. Системот користи вештачка интелигенција и 10.000 дата-точки по играч, но повторно паѓа на тестот бидејќи видео-судијата во собата заборава да го постави наједноставното прашање: „Дали играчот во офсајд му попречи на дефанзивецот?“
Сити заминува со максимални 12 бода од четири натпревари, додека Премиер лигата доби уште еден болен потсетник дека натрупувањето технологија не може да го поправи лошиот човечки фактор.
