Чекањето долго 22 години заврши, а Северен Лондон конечно го слави враќањето на престижниот пехар. Но, оваа титула на Арсенал не е случајност, туку плод на прецизно математички пресметан шестгодишен проект, визионерска трпеливост на управата и психолошка револуција која ја воведе еден човек – Микел Артета.
Кога Шпанецот седна на клупата во декември 2019 година, тој ангажираше доверлив соработник три месеци да ги анкетира вработените со едноставно прашање: „Како е да се работи во Арсенал?“. Најдоминантниот збор во одговорите беше застрашувачки: „Токсично“. Од тој амбис, па сè до денешниот статус на „недопирливи“, Артета изгради империја базирана на неговите три свети правила: почит, посветеност и страст.
Чоколаден лабрадор, маслиново дрво и гасење на светлото
Вниманието на деталите кај Артета се граничи со опсесија. За да го трансформира менталитетот во базата во Лондон Колнеј, тој воведе методи кои многумина во почетокот ги сметаа за бизарни. На еден од ѕидовите инсталираше црна силуета од пехарот на Премиер лигата, со порака дека светлото на неа ќе се запали дури тогаш кога ќе ја освојат титулата. Секое ново засилување прво се соочуваше со тој темен визуелен мотив.
Во мај 2023 година, тој на тренинзите донесе чоколаден лабрадор со име Вин (Win – Победа), објаснувајќи дека на тимот му е потребна љубов за да победува. Околу базата нареди да се засади 150 години старо маслиново дрво, користејќи го како метафора пред играчите: „Мораме да се грижиме за овие корени секој ден, да внимаваме да не се затрујат, бидејќи само така ќе имаме здрави плодови“.
Неговите психолошки трикови одеа до согорување на негативната енергија. Кога тимот влезе во криза минатиот месец, Артета нареди да се запали оган во тренинг центарот и побара од играчите метафорично да ги фрлат сите лоши мисли во пламенот. Пред гостувањето на „Енфилд“, тој ја пушташе „You’ll Never Walk Alone“ преку огромни звучници за време на тренингот за да ги подготви играчите за бучавата, а на „Емирати“ нареди да се тргне тунел-покривот за неговите фудбалери да го почувствуваат духот на навивачите уште пред да излезат на загревање.
Брутална селекција и создавање на „колективот“
Артета покажа застрашувачка безмилосност кога беше во прашање елиминирањето на егото во соблекувалната. Од неговиот прв натпревар во клубот на Боксинг деј во 2019 година, денес во стартниот тим е оставен само еден единствен фудбалер – дијамантот Букајо Сака. Ѕвездите со астрономски договори како Озил, Обамејанг и Давид Луиз беа експресно отстранети за да се отвори простор за гладните момци.
Кога Арон Рамсдејл блесна и беше избран во тимот на годината, Артета без око да му трепне го донесе Давид Раја затоа што неговиот аналитички систем бараше поинаков профил на голман – одлука која донесе три златни ракавици по ред за шпанскиот чувар на мрежата.
Управата на клубот, предводена од семејството Кроенке и новиот спортски директор Андреа Берта, комплетно застана зад визијата на Артета. Минатото лето клубот потроши 250 милиони фунти за да го затвори шампионскиот мозаик. Наместо мега-ѕвезди како Исак или Шешко, Артета одлучи парите да ги распредели за брутална ширина на тимот. Го донесе Виктор Ѓокереш (кој по малку побавниот старт експлодираше со 21 гол во сите натпреварувања), го запечати средниот ред со Мартин Зубименди и во последната минута од пазарот го „украде“ Еберечи Езе пред носот на Тотенхем.
Раѓање на новата генерација: Од талентот на Доуман до ЛШ финалето
Процесот на Арсенал го дочека својот врв на зрелост со интеграцијата на супер-талентите од сопствената академија. Цела Англија зборува за 16-годишниот Макс Доуман, за кого агентите тврдат дека е најдобриот млад играч во поновата фудбалска историја, а самиот Артета јавно го спореди неговиот талент со оној на Лионел Меси. Доуман стана најмладиот стрелец во историјата на Премиер лигата со голот против Евертон во март, кој го лансираше Арсенал на безбедни „плус 10“ на табелата. Покрај него, во клучниот дефанзивен бедем и среден ред израсна Мајлс Луис-Скели, кој од трета опција на лев бек стана прв избор во средниот ред кога се кршеше сезоната.
Со поддршка од неговиот нов асистент и „брат“ Габриел Хајнце, кој ја донесе потребната агресивност и фанатизам кај дефанзивците, и прекините на Николас Жовер, Арсенал стана несовладлива машина. Кога тимот загуби од Сити на „Етихад“ во април, капитенот Деклан Рајс извика во тунелот: „Не е готово!“ – карактер кој јасно покажа дека овој тим веќе нема губитнички менталитет.
Арсенал успеа во мисијата наречена „win window“ која аналитичарите ја предвидоа уште во 2020 година. Пехарот на Премиер лигата веќе патува кон Северен Лондон каде ќе биде подигнат во недела, а моќната машина на Артета нема време за преголемо славење, бидејќи веќе на 30 мај во Будимпешта ги чека епското финале во Лигата на шампионите против ПСЖ, каде оваа генерација може и официјално да се круниса за најголемата во историјата на клубот.
