Од црвената лента на Перу, преку бело-црвениот дрес на Ривер Плејт, до иконската опрема на Рајо Ваљекано, дијагоналната лента на фудбалските дресови е повеќе од стилско решение. Таа претставува симбол на припадност, идентитет и историја.
Но, кој прв ја носел? И зошто токму овој елемент станал толку значаен?
Во раните денови на фудбалот, дресовите биле едноставни и најчесто бели. Тимовите се разликувале преку капи, марами или токму преку дијагонални ленти преку телото. Најраните примери не биле интегрирани во самата ткаенина, туку биле посебни ленти, облечени преку дресот и пикнати во шорцевите – решение што било неефикасно и исчезнало сè додека технологијата не овозможила целосно печатење на такви дизајни.

Првиот клуб за кој се знае дека носел дрес со дијагонала бил англискиот Барнли во 1887 година. Белите дресови со темносина “лента” од рамото до колкот биле инспирирани од кралска посета на Принцот Алберт Виктор. Истата година и Болтон експериментирале со сличен дизајн. Дури и Евертон, уште во 1881 година, носел црн дрес со црвена дијагонала, што им го донело прекарот “The Black Watch” по шкотски воен полк.
Во Јужна Америка, Ривер Плејт го носи дресот со црвена лента од 1930 година, по кратка пауза, и денес тој дизајн е нивниот заштитен знак. Легендата вели дека инспирацијата дошла од карневалски украсени коли што носеле црвени ленти. Други пак тврдат дека тоа било омаж на италијанскиот град Џенова, од каде потекнуваат дел од основачите.

Перу, пак, се појавуваат со својата бяла опрема со црвена дијагонала на Олимписките игри во Берлин во 1936 година. Симбол што денес ги идентификува како “Ла Бланкироха”.
Во Шпанија, Рајо Ваљекано ја воведуваат лентата во 1949 година, а приказната вели дека тоа било во чест на големиот тим на Ривер од 40-тите години. Но, има и друга верзија – дека Атлетико Мадрид, клуб кој им помагал во тие години, им предложил да додадат црвена боја во дресот како знак на благодарност.
Дијагоналата не е само естетика, таа е историска референца. Нејзините корени водат до европските воени униформи од 17 век, преку хералдика од средниот век, до современи движења, церемонии и дури и натпревари за убавина. Секоја лента кажува приказна за клубот, за нацијата, за вредностите.
Во модерниот фудбал, технологијата на печатење овозможи враќање на овој стил во 70-тите години. Кристал Палас, Манчестер Сити, па дури и репрезентацијата на САД ја враќаат лентата на голема врата, вклучително и на Светските првенства.
Дијагоналата на дресот останува симбол со тежина, скромна по форма, но моќна по значење. Нешто што е вистински спортска изјава, идентитет и традиција.




