На 35-годишна возраст, капитенот и играчот со најмногу настапи за Колумбија (131), Хамес Родригез, официјално стави крај на својата репрезентативна кариера.
Веста за пензионирањето доаѓа само неколку дена откако Хамес потпиша за колумбискиот Атлетико Насионал, што е неверојатен 14-ти клуб во неговата кариера и дури шести од почетокот на 2023 година. Но, зад хаотичната клупска биографија се крие една поинаква приказна – приказна за апсолутна лојалност кон националниот дрес.
Магијата од 2014-та која го промени сè
Во своето емотивно видео на социјалните мрежи, Родригез порача: „Дојде и тој момент. Ви благодарам за секој натпревар, секоја радост, секоја солза и секој споделен сон. Да се бранат боите на Колумбија беше најголемата чест во мојот живот“.
И навистина, Колумбија и Хамес беа совршен спој. Иако не успеа да освои трофеј со репрезентацијата (играше финале на Копа Америка во 2024 и го освои третото место во 2016), неговиот придонес е епски. Ниту еден фудбалски фан никогаш нема да го заборави Светското првенство во Бразил во 2014 година. Неговиот волеј против Уругвај му ја донесе наградата „Пушкаш“, а турнирот го заврши со „Златна копачка“. Таа експлозија на талент му обезбеди трансфер во Реал Мадрид, каде ја доби култната „десетка“ и освои две титули во Лигата на шампионите.
Клупски номад, но репрезентативен лидер
Она што е фасцинантно кај Родригез е контрастот помеѓу неговата клупска и репрезентативна форма. Во последните неколку години тој се претвори во вистински фудбалски номад – Олимпијакос, Сао Паоло, Рајо Ваљекано, Клуб Леон, Минесота и сега Атлетико Насионал. Најголем успех во овој период имаше во Мексико со Леон, каде како капитен забележа 5 гола и 9 асистенции.
Сепак, кога ќе го облечеше жолтиот дрес на Колумбија, сите проблеми исчезнуваа. Тој остана незаменлив лидер и стартуваше како капитен на сите пет натпревари на Колумбија на овогодишното Светско првенство во САД, Канада и Мексико (негов четврти Мундијал).
Дали е најголемиот во историјата на Колумбија?
Ова е дебата која со години се води во Богота и ширум Јужна Америка. Колумбија имала вистински икони: Карлос Валдерама, Фаустино Асприлја, Фреди Ринкон, Рене Игита. Тука е и Радамел Фалкао, кој пред тешката повреда во 2014 година беше веројатно најдобрата „деветка“ во светот.
Но, ако сме реални и објективни – во модерната фудбалска ера, Хамес Родригез стои осамен на врвот како највлијателниот колумбиски фудбалер. Неговата клупска кариера може да биде предмет на дебата и критики за неисполнет потенцијал, но неговата посветеност кон националниот тим, магичните потези и глобалната препознатливост која ѝ ја донесе на Колумбија во изминатите 15 години, го прават апсолутен број еден во историјата на „Лос Кафетерос“.
