Кога Ханси Флик пристигна во Каталонија, неговата порака беше јасна: стандардите се неприкосновени. Ако во првата сезона казната за доцнење беше преселување на клупата (прашајте ги Кунде и Рафиња), оваа сезона Флик премина на стратегија која најмногу боли – по џебот.
Казна од која боли глава
Педри и Феран Торес неодамна открија дека правилата се брутални. Ако играч задоцни само 10 минути на состанок пред натпревар, се соочува со казна од неверојатни 40.000 евра.
„А што ако задоцниш 20 минути?“, праша водителот на емисијата El Hormiguero. „Подобро не се појавувај и веднаш прати му на Флик слика од парацетамол или ибупрофен“, одговори Торес низ смеа.
Интересно е што висината на казната ја одредиле самите капитени, откако Флик им ја препуштил одлуката за да го тргне притисокот од себе. Резултатот? Оттогаш, никој не задоцнил ниту секунда.
Крај за „модните ревии“ на Камп Ноу
Флик стави крај на уште еден тренд кој беше популарен кај играчите – пристигнувањето на стадион во екстравагантна цивилна облека.
- Униформа: Сите играчи мора да ја носат официјалната клупска опрема при пристигнувањето за да се избегнат „модните ревии“.
- Заеднички карантин: Дури и за домашните натпревари, тимот мора да биде собран во хотел и заедно да патува до стадионот.
- Задолжителен појадок: Секој играч мора да појадува во клупскиот камп, според менито на нутриционистот.
Специјални прстени и „доктор за спиење“
Германецот верува дека одморот е клучен за перформансите. Затоа, секој фудбалер носи специјален прстен кој го мери квалитетот на сонот. Клубот дури ја ангажираше и Ана Вест, познат „доктор за спиење“, која се грижи играчите да имаат совршена вечерна рутина. Флик дури и ги преферира термините за натпревари во 16:15 часот, бидејќи тоа најдобро се вклопува во неговиот биолошки циклус за опоравување на тимот.
Резултатите зборуваат сами за себе
Иако овие правила звучат екстремно, тешко е да се дебатира со успехот. Флик веќе донесе три трофеи во витрините (Ла Лига, Купот и Суперкупот), а Барса моментално е лидер во првенството и елиминатор во ЛШ.
Се чини дека во Шпанија културата во соблекувалната не се менува со говори, туку со фактура.
