Манчестер Сити оваа сезона се соочи со сериозен предизвик поради повредите на Жереми Доку и Савињо, кои го оставија тимот без класичен профил на играчи кои „ја шират“ играта по аут-линијата. Но, наместо да бара принудни решенија, Гвардиола го адаптираше системот според квалитетите на оние кои му се достапни: Омар Мармуш, Антоан Семењо и Нико О’Рајли.
Резултатот е формацијата 4-2-2-2, систем кој не се потпира на брзина по крилата, туку на интелигентно позиционирање меѓу линиите и брутална ефикасност во централниот дел на теренот.
1. Тесната формација 4-2-2-2: Клучот е во меѓупросторот
Наместо крилата да стојат широко до аут-линијата, Гвардиола сега користи двајца напаѓачи (обично Халанд и Мармуш) пред двајца офанзивни играчи за врска (Черки и Рејндерс). Ова создава огромен метеж во центарот кој е речиси невозможно да се маркира.
Примерот против Волвс: Кога Сити напаѓа во овој систем, играчи како Бернардо Силва често се „залепуваат“ до Родри во средниот ред, само за во клучниот момент да направат чекор напред. Ова ги збунува противничките дефанзивци (како Андре од Волвс), кои не знаат дали да останат во зона или да го следат Бернардо. Тој момент на двоумење отвора „џеб“ во кој Рајан Черки ја прима топката и веднаш го пронаоѓа Семењо во празен простор.
2. Омар Мармуш како „мамец“
Враќањето на Мармуш по Африканскиот куп му даде на Пеп играч кој е исклучително интелигентен во движењето без топка. Против тимови со петмина во одбрана (како Њукасл во Карабао купот), Мармуш често се повлекува подлабоко во средниот ред.
Со ова повлекување, тој со себе го влече противничкиот стопер, оставајќи огромен празен простор зад неговиот грб. Додека стоперот е фокусиран на Мармуш, играчи како Тијани Рејндерс или Нико О’Рајли влегуваат од втор план во тој празен простор. Овој „шаховски“ потег беше клучен за победите во изминатиот месец.
3. Нико О’Рајли и влегувањата од втор план
Една од најголемите придобивки на овој систем е слободата на помладите играчи. Нико О’Рајли стана мајстор за „доцни влегувања“ во шеснаесеттникот. Бидејќи противничката одбрана е преокупирана со физичката сила на Ерлинг Халанд и брзината на Мармуш, О’Рајли често останува непокриен.
На натпреварот против Њукасл минатата сабота, токму такво движење го реши мечот. Додека дефанзивецот Тијао се обидуваше да го затвори Халанд, О’Рајли нападна меѓу бекот и стоперот и со глава го постигна победничкиот гол.
Што кога ќе се вратат крилата?
Гвардиола неодамна изјави: „Се адаптираме на квалитетот на играчите кои ги имаме“. Иако Савињо веќе се враќа, а Доку е на пат кон целосно закрепнување, прашање е дали Пеп веднаш ќе се врати на стариот систем.
Оваа нова 4-2-2-2 формација му даде на Сити нешто што му недостигаше – непредвидливост низ центарот. Противниците сега не можат едноставно да ги удвојат крилата, бидејќи најголемата опасност доаѓа токму од „срцето“ на теренот.
