СЦ „Јане Сандански“ беше сведок на уште една незаборавна ракометна вечер во која Вардар 1961 покажа зошто е двократен европски шампион. Иако „црвено-црните“ победија со 27-24 во реваншот, огромната негатива од првиот меч во Франција се покажа како непремостлива пречка за пласман во завршницата на Европската лига.
Минутите кога „Јане Сандански“ веруваше во чудо
Комплетниот состав на Вардар, засилен со повратниците Дмитро Горига и Јака Малус, изгледаше храбро и мотивирано од првата минута. Во моментите кога предноста на домаќините изнесуваше седум гола разлика, се чинеше дека невозможното чудо е на дофат. Сепак, искусниот тим на Монпелје успеа да ја прекине вардаровата низа со серија од 4-0 токму во моментите кога притисокот врз нив беше најголем.
Среќата вечерва исто така не беше на страната на македонскиот тим, бидејќи речиси сите одбиени топки по интервенциите завршуваа во рацете на противничките ракометари.
Гордост и песна и покрај елиминацијата
Иако тука завршува овогодинешниот настап во Европа, Вардар заслужува честитки за прикажаната борбеност и карактер. Останува жалта за првиот натпревар каде отсуството на клучните бекови беше пресудно, но овој македонски тим покажа дека има потенцијал за големи нешта во иднина.
Најдобра потврда за храбрата игра беа навивачите, кои долго по натпреварот останаа во салата и со песна ги поздравија своите херои, изразувајќи почит за големата борба на теренот. Публиката со громогласно скандирање „шампиони“ ги испрати своите миленици на самиот крај на патот во Европа.
