Иако само пред неколку месеци Енцо Мареска го крена пехарот на Светското клупско првенство, неговата авантура во Лондон заврши ненадејно и бурно. Прашањето кое сите си го поставуваат е: Како еден проект кој ветуваше стабилност се распадна за само неколку недели?
На површината, резултатите беа во пад (само една победа во декември), но вистинските причини за разделбата лежат во длабокиот јаз помеѓу тренерот и управата. Еве ги четирите клучни точки кои доведоа до колапс:
Мешање во тимот и „медицински“ војни
Мареска почна да чувствува огромен притисок од спортските директори околу тоа кој треба да игра, а кој да биде заменет. Кулминацијата се случи на последните мечеви кога му беше „сугерирано“ да го повлече Кол Палмер од игра поради медицински препораки, иако Италијанецот јавно тврдеше дека играчот е подготвен. Мареска веруваше дека клубот му диктира состав базиран на пазарната вредност на играчите, а не на нивната форма.
Ултиматум за нов договор и „сенката“ на Манчестер Сити
Иако имаше договор до 2029 година, Мареска преку својот нов агент, моќниот Жорж Мендеш, барал нов и подобар договор како потврда за доверба. Ова дојде во моменти кога тој двапати го известил клубот дека постои интерес од неговиот поранешен работодавец, Манчестер Сити, но и од Јувентус. Управата на Челси ова го сфатила како непотребен притисок во сред сезона.
„Најлошите 48 часа“ и јавните критики
Изјавата на Мареска по победата над Евертон дека ги поминал своите „најлоши 48 часа“ поради луѓе во клубот кои не го поддржувале, била капката која ја прелеала чашата кај сопственикот Бехдад Егбали. Наместо проблемите да се решаваат интерно, Мареска почна јавно да ги прозива шефовите, дури и за трансфер политиката (недостигот на нов дефанзивец по повредата на Колвил).
Недостиг на заштита и „случајот“ со навивачите
Мареска чувствувал дека клубот не го штити доволно од критиките на навивачите, кои никогаш целосно не го прифатија неговиот „бавен и трпелив“ фудбал. Додека Микел Артета во Арсенал има целосна контрола врз проектот, Мареска сфати дека во Челси тој е само „заменлив дел“ од машината, а не нејзин архитект.
Што понатаму? Челси влегува во пеколен јануари со натпревари против Манчестер Сити, Арсенал и Наполи, а тимот во моментов е поблиску до 15-то место отколку до врвот на табелата. Примарната цел, пласман во Лигата на шампионите, сè уште е достижна, но само со нов тренер кој ќе ги прифати „правилата на игра“ на сопствениците.
