Италијанскиот фудбал уште еднаш покажа дека е апсолутен мајстор за создавање сопствен хаос. Она што пред помалку од еден месец започна како голема револуција предводена од Паоло Малдини, со амбициозни соништа за доведување на Пеп Гвардиола или Карло Анчелоти, за само две недели се претвори во вистински дипломатски и етички циркус.
Епилогот е навистина „најиталијанското“ можно сценарио: Малдини и неговиот советник Леонардо поднесоа оставки, кандидатурата на Андреа Пирло пропадна поради скандал со спортско обложување, а Италијанската фудбалска федерација (ФИГЦ) на крајот му го врати кормилото на човекот кој си замина во 2023 година – Роберто Манчини.
Скандалот со Пирло: Кога кладењето и политиката го соборија „Маестрото“
Откако Гвардиола и Анчелоти очекувано ги одбија понудите, Малдини и претседателот на ФИГЦ, Џовани Малаго, решија да му ја доверат репрезентацијата на Андреа Пирло. Сепак, договорот кој требаше да биде потпишан на четири години се распадна за неколку часа, откако во италијанската јавност изби огромен револт поради комерцијалните врски на Пирло.
Имено, легендарниот фудбалер е глобален амбасадор на „Фонбет“ – најголемата компанија за спортско обложување во Русија. Во земја која сè уште ги залекува раните од тешките суспензии на Сандро Тонали и Николо Фаџоли за илегално кладење, назначувањето на заштитно лице на кладилница за национален селектор беше линија која едноставно не смееше да се мине. Спортот и обложувачкиот бизнис веќе предолго време водат опасен танц кој го нарушува интегритетот на играта, а поставувањето на амбасадор на кладилница на чело на репрезентацијата ќе испратеше катастрофална порака до младите генерации.
Пирло со „голема горчина“ ја повлече својата кандидатура, тврдејќи дека неговиот договор бил од чисто спортска и комерцијална природа, но штетата веќе беше направена.
Оставка на Малдини и експресен десант на Клаудио Раниери
Пропаѓањето на преговорите со Пирло и јавниот линч значеа крај за проектот на Паоло Малдини. Позицијата технички директор, која легендарниот капитен ја презеде пред само две недели ветувајќи реформа на целиот систем, се претвори во потполна катастрофа. Малдини и Леонардо си заминаа во знак на протест, а ФИГЦ мораше експресно да бара спасител.
Тој спасител пристигна во ликот на искусниот Клаудио Раниери, човекот кој го направи чудото со Лестер во 2016 година. Раниери веднаш ја презеде функцијата технички директор и го пресече јазолот: наместо нови експерименти, на клупата се враќа 61-годишниот Роберто Манчини.
Менување на сè, за на крајот сè да остане исто
Враќањето на Манчини носи бизарно чувство на веќе видено. Тој беше човекот кој ја искачи Италија на европскиот врв во 2021 година и постави светски рекорд од 37 натпревари без пораз. Но, исто така, тој беше селекторот под чие водство „Аѕурите“ доживеаја историски срам со елиминацијата од Македонија во баражот за Мундијалот во 2022 година.
Откако си замина од Италија во 2023 година, Манчини имаше краткотрајни и недоволно успешни епизоди во Саудиска Арабија и катарскиот Ал Сад. Сега, по елиминацијата на Италија од Светското првенство 2026 под водство на Џенаро Гатузо, Манчини се враќа на истото место од каде што замина.
Италија уште еднаш покажа дека знае да го сруши целиот систем за да изгради нешто ново, само за на крајот да сфати дека се врти во сопствениот магичен круг. Манчини својот втор деби-натпревар ќе го има на 25 септември во Лигата на нации против Белгија, каде што ќе го започне новиот обид да донесе мир во земјата на фудбалскиот немир.
