По исцрпувачкото финале во Њу Џерси и победата над Аргентина во продолженијата (1-0), архитектот на новиот светски шампион, Луис де ла Фуенте, едвај ги задржуваше солзите. Иако Шпанија апсолутно доминираше, имаше играч повеќе по исклучувањето на Енцо Фернандез и диктираше темпо, патот до трофејот бараше огромно трпение. Но, токму тоа го прави успехот уште позначаен за шпанскиот стратег.
Веднаш по подигнувањето на Златната божица, Де ла Фуенте ја даде својата прва реакција, истакнувајќи го карактерот, заедништвото и фудбалската филозофија на неговите избраници.
Верност кон шпанската фудбалска идеја
Шпанија стигна до светскиот врв негувајќи го својот препознатлив стил на игра – доминација преку посед на топка, пресинг и техничка перфекција. За селекторот, токму таа доследност е клучот за овој историски успех.
„Чувствувам огромна гордост за оваа генерација фудбалери, кои постојано напредуваа, останувајќи секогаш верни на нашата фудбалска идеја. Тие се одлични фудбалери со исклучителен талент. Но, пред сè, горд сум што ги придружував на ова патување, за мене тоа е вистинска чест“, истакна Де ла Фуенте.
„Не сакам да плачам, овие момци се пример за цела Шпанија“
Иако важи за смирен и сталожен стратег, емоциите по последниот судиски свиреж беа пресилни. Де ла Фуенте потенцираше дека оваа репрезентација е многу повеќе од само група на талентирани поединци.
„Не сакам да плачам, не би изгледало добро, но навистина сум преполн со емоции кога ќе погледнам наназад. Многу разговаравме со играчите, дадовме сè од себе и ова е навистина прекрасно. Овие момци ни дадоа пример за група, за тим, за семејство – тие се вистински примери за шпанскиот спорт, за шпанската младина, за самата Шпанија. Заедно сме посилни, никој не може да се сомнева во тоа“.
Слаткото фудбалско страдање
Шпанија имаше дури 20 удари кон голот и доминација во поседот, но отпорот на Аргентина беше скршен дури во 106-та минута преку Феран Торес. Селекторот признава дека можеле многу порано да го затворат натпреварот, но и дека „страдањето“ е составен дел од патот кон фудбалската бесмртност.
„Натпреварот можеше да биде решен многу порано… Но, ова е финале на Светско првенство и дури и кога играте против десетмина, мора да страдате. Но, ние сакаме да страдаме, покажавме дека сме подготвени на апсолутно сè“, заклучи новиот светски шампион.
