Како што се приближува Светското првенство во фудбал во 2026 година, чиј домаќин се САД заедно со Канада и Мексико, спортската јавност сè почесто се соочува со прашања кои немаат врска со фудбалот. Политичките потези на американскиот претседател Доналд Трамп, од територијалните претензии кон Гренланд до внатрешните немири, поттикнаа гласини за потенцијален меѓународен бојкот на најголемиот спортски настан.
Кој бара бојкот и зошто?
Според истражувањето на „The Athletic“, повиците за бојкот најмногу доаѓаат од европските НАТО сојузници, особено од Германија и Франција. Оке Гетлих, потпретседател на германската фудбалска федерација, јавно изјави дека „време е сериозно да се разговара за бојкот“. Сепак, неговите колеги и претседателот на федерацијата, Бернд Нојендорф, брзо ги смирија страстите, нарекувајќи ги таквите идеи „прерани и погрешни“.
Слични се реакциите и во Франција, каде министерката за спорт и претседателот на федерацијата веќе потврдија дека немаат намера да го повлечат својот тим. Главната причина за незадоволството е стравот дека Трамп ќе го искористи Мундијалот како платформа за лична промоција и „покажување на моќта на Америка“, додека истовремено води политики кои многу сојузници ги сметаат за агресивни.
Лекции од историјата: Случајот со Москва 1980
Историјата не памети голем бојкот на Светско првенство од чисто политички причини, но постои преседан во Олимписките игри. Во 1980 година, САД предводеа бојкот на Игрите во Москва поради советската инвазија на Авганистан. Тогаш, претседателот Џими Картер изврши огромен притисок врз спортистите и сојузниците, што резултираше со отсуство на повеќе од 60 нации.
За да се случи нешто слично во 2026 година, би била потребна усогласена коалиција на европски влади. Ако велесилите како Германија, Франција, Шпанија и Англија заеднички одлучат да не патуваат, турнирот би го изгубил својот легитимитет. Сепак, експертите велат дека тоа е „последната алатка во фиоката“ која никој не сака да ја употреби додека не дојде до вистински воен конфликт.
Реален исход: Дипломатски „тивки“ протести
Наместо повлекување на репрезентациите, многу поизвесно е дека ќе видиме дипломатски бојкот (неиспраќање на политички претставници) или поединечни протести на навивачки групи. На пример, групата „Three Lions Pride“ од Англија веќе најави дека нема да патува во САД поради загриженост за човековите права и слободата на говор.
Иако ФИФА и претседателот Џани Инфантино се „релаксирани“ околу ситуацијата, јасно е дека Мундијалот во 2026 нема да биде само фудбалски празник, туку и вистинско дипломатско бојно поле, онаму каде на политиката воопшто и не и е место.
