На хартија, Филип Рајмунд не требаше да биде олимписки шампион. Тој никогаш немаше победено во Светскиот куп, никогаш претходно не настапил на Олимписки игри, а минатата година мораше да се повлече од натпреварување бидејќи неговото тело едноставно „закочи“ поради паничен страв од висина. Но, во понеделникот вечерта, на малата скокалница во Предацо, стравот беше заменет со злато.
Битката против сопствениот инстинкт
Приказната на Рајмунд стана вирална минатиот март кога тој искрено призна пред светот: „Се плашам од висина“. За еден ски-скокач, ова звучи како шега, но за Филип тоа беше сериозна пречка која често предизвикуваше неговото тело да реагира неконтролирано додека е на врвот на залеталиштето.
„Обично го имам под контрола, но одвреме-навреме, особено при ски-летовите, моето тело реагира без јас да можам да го контролирам тоа“, напиша Рајмунд на својот Инстаграм пред една година.
Синоќа, тој страв беше поразен. Додека фаворитите како Домен Превц и Рјоју Кобајаши потфрлија под притисокот и ветерот, Рајмунд издоминира уште во првата серија со скок од 102 метри.
„Zieeeeeehen!“ – Повикот кој го однесе до златото
Во финалето, притисокот беше огромен. Младиот Полјак Каспер Томашијак веќе постави висока граница со скок од 107 метри, а швајцарскиот ветеран Дешванден и Јапонецот Никаидо ги поделија бронзите со нови рекорди на скокалницата.
Рајмунд последен се појави на стартот. Германската публика грмеше со познатиот крик „Zieeeeeehen!“ (Влечи!), молејќи го својот миленик да издржи во воздухот што е можно подолго. Со скок од 106,5 метри и вкупно 274,1 поени, Рајмунд слета директно во историјата со 3,4 поени предност пред Томашијак.
Победа над стравот
Наместо паника, овојпат видовме крик на радост. Рајмунд го доживеа својот „совршен ден“, докажувајќи дека олимпискиот дух не е само во физичката подготвеност, туку во менталната победа над сопствените демони. Кога на крајот застана на највисокото скалило на подиумот, тој направи само една работа – скокна од радост, овојпат без никаков страв од падот.
