Она што некогаш беше најсилната лига во светот, денес е само бледа сенка на европската сцена. По испаѓањето на Интер, актуелниот лидер во Серија А, италијанската јавност со страв гледа кон вечерните натпревари на Јувентус и Аталанта. Доколку и тие не направат чудо, Италија ќе го допре дното и првпат од сезоната 1987/88 нема да има ниту еден клуб во нокаут-фазата од елитното натпреварување.
Наполи – првиот знак за катастрофата
Дебаклот на италијанските клубови всушност започна многу порано, со елиминацијата на Наполи. Фактот што актуелниот шампион на Италија беше првиот што „потона“, испаѓајќи уште во групната фаза, беше првиот сериозен аларм дека нешто не е во ред. Наместо да биде предводник на „Чизмата“ како првак, Наполи потфрли кога беше најпотребно, оставајќи ги Интер, Јувентус и Аталанта сами да го бранат образот на калчото – задача која засега изгледа невозможна.
Интер како симбол на падот
Поразот на Интер од Бодо/Глимт (вкупно 2-5) не е само обична елиминација, туку симболичен крај на една ера. На трибините на „Сан Сиро“ синоќа беа легендите Роналдо и Кристијан Виери, луѓе кои Интер ги купуваше за светски рекордни суми во 90-те. Денес, истиот тој Интер, кој доминира во Италија со 10 бода предност, е немоќен против тим чиј буџет е само мал дел од платата на Лаутаро Мартинез.
„Ова е голем аларм за италијанскиот фудбал. Играме бавен фудбал, без интензитет, и во Европа веднаш страдаме“, велат италијанските новинари, посочувајќи дека италијанските тренери не можат да го следат модерниот ритам на тимови како Бодо или Галатасарај.
Мисија „невозможна“ за Јуве и Аталанта
Ситуацијата за преостанатите два претставници е критична. Јувентус вечерва брка негатива од 2-5 против Галатасарај во Торино, што значи дека на тимот на Тиаго Мота му е потребна победа од 4-0 за сигурен пласман. Од друга страна, Аталанта мора да надополни 0-2 против Борусија Дортмунд, што исто така изгледа како тешка задача против разиграните „милионери“.
Доколку и тие потфрлат, тоа ќе биде целосен дебакл за лигата која последен пат ја освои Лигата на шампионите во далечната 2010 година преку Интер на Мурињо.
Зошто Серија А пропаѓа?
Експертите се едногласни дека проблемот е структурен.
Одлив на ѕвезди: Најдобрите играчи како Матео Ретеги, Адемола Лукман и Тијани Рајндерс веднаш ја напуштаат Италија штом ќе стигне понуда од Премиер лигата или Саудиска Арабија.
Лоши академии: Италијанските школи повеќе не произведуваат врвни таленти. Клубови како Спортинг Лисабон или Бодо/Глимт имаат подобри скаутинг мрежи и храброст да им дадат шанса на младите.
Бавен ритам: Клаудио Раниери неодамна изјави дека во Англија не се тренира повеќе, туку со многу поголем интензитет, кој потоа се пренесува на теренот. Италија, за жал, остана заглавена во тактичките надмудрувања на ниско темпо.
