Еден од најголемите македонски фудбалски таленти во изминатата деценија, Давид Бабунски, зад себе има животна и спортска приказна која наликува на филмско сценарио. Детето кое мина цела деценија во славната „Ла Масија“ на Барселона, по долгогодишно лутање низ фудбалскиот свет, летово се врати во својата татковина и потпиша за најтрофејниот македонски клуб, Вардар.
Во ексклузивно интервју за реномираниот спортски портал Flashscore (направено од нивниот шпански дописник Оливер Домингез), 30-годишниот играч за врска отворено зборуваше за искуството во Каталонија, предизвиците по заминувањето од Барса и неговата нова улога во Скопје.
Ви ги пренесуваме најинтересните делови од овој обемен и искрен разговор.
Враќањето дома: „Вардар е клуб на моето семејство“
Откако играше во Србија, Јапонија, Романија, Унгарија и Шкотска, Бабунски конечно се скраси во Македонија. Тој потпиша тригодишен договор со црвено-црните, со јасна цел да помогне во рехабилитацијата на клубот.
„По многу патувања низ светот, на 32 години сум тука, во Вардар. Ова е клуб на моето семејство, тука почна да игра и мојот татко (Бобан Бабунски). Среќен сум што сум дел од еден нов проект со големи амбиции, да го вратиме Вардар таму каде што припаѓа по тешките години и испаѓањето во втората лига,“ истакна Бабунски.
Тој се осврна и на проблемите со инфраструктурата во македонскиот фудбал, нагласувајќи дека терените сè уште не ги исполнуваат минималните стандарди, но изрази надеж дека со новото раководство на ФФМ работите ќе тргнат кон подобро и ќе се доближиме до нивото на соседите како Србија или Хрватска.
Деценијата во Барселона: Привилегија, но и сурова реалност
Бабунски помина 10 години во академијата на Барселона (од 10 до 22-годишна возраст). Тој период го опишува како огромна привилегија, но и како меч со две острици.
„Имав надеж дека ќе стигнам до првиот тим, како и сите во Ла Масија. Тренирав многупати со првиот тим, делев соблекувална со тренери како Гвардиола, Луис Енрике, Тата Мартино и Тито Виланова. Но, тоа беше ера кога во средниот ред играа Чави, Иниеста и Бускетс. За нас младите речиси и да немаше простор, па моравме да бараме среќа на друго место за да не стагнираме,“ се присетува Давид.
These days mark 10 years since I left my home, FC Barcelona, where I spent an incredible decade of my professional life. From there, I went on to enjoy my passion for football around the world, and what an incredible journey it’s been!
— David Babunski (@davidbabunski) February 8, 2026
Always learning, always improving, always… pic.twitter.com/8KcKXCmEVR
Тој објасни и зошто е толку тешко за играчите со „Барса ДНК“ да успеат во други средини: „Вистинската тешкотија почнува кога ќе излезеш од Барса. Таму те учат на посед, концепт на трет човек, креирање супериорност. Излегуваш во друг клуб и одеднаш тренерот бара директен фудбал, трчаш 70 минути по топката и мораш да се адаптираш ако сакаш да преживееш во фудбалската џунгла.“
Одисејата низ светот: Од хаосот во Звезда до зенот во Јапонија
По заминувањето од Шпанија (кое го одбележа со филозофско проштална писмо), Бабунски потпиша за Црвена Звезда.
These days mark 10 years since I left my home, FC Barcelona, where I spent an incredible decade of my professional life. From there, I went on to enjoy my passion for football around the world, and what an incredible journey it’s been!
— David Babunski (@davidbabunski) February 8, 2026
Always learning, always improving, always… pic.twitter.com/8KcKXCmEVR
„Звезда е како религија во Србија, навивачите се неверојатни. Но, кога стигнав, клубот беше во големи проблеми, имаше корупција, со месеци не земавме плата. За мене тоа беше шок, бидејќи доаѓав од ‘меурот’ на Барселона каде сè беше под конец. Сепак, најдоброто нешто од Белград е што таму ја запознав мојата сопруга,“ открива играчот за врска.
По кратката епизода во Србија, тој замина во јапонскиот Јокохама Ф. Маринос (клуб од Сити групацијата), период кој го опишува како еден од најубавите во животот: „Јапонската култура ме промени како човек. Таму се роди и мојот прв син. Имаме длабока врска со таа земја, бидејќи и мојот татко играше таму пред 35 години.“
— David Babunski (@davidbabunski) October 28, 2017
Следеа епизоди во Романија (прекинати од Ковид-пандемијата), Унгарија каде ја врати формата, и студената Шкотска (Данди), која иако беше одлично фудбалско искуство, се покажа како претешка за секојдневниот живот на неговото семејство поради лошото време.
Поглед кон иднината: Стабилност во Скопје
Денес, Давид е фокусиран на Вардар и на своето семејство. „Сега сме помирни. Договорот со Вардар ми дава стабилност. Децата тргнаа на училиште тука, го знаеме јазикот, блиску сме до Белград. Паралелно студирам и полагам за тренерски лиценци. Ако нешто научив, тоа е дека животот често те носи по патишта кои не си ги замислувал, а ти мораш да ги носиш најдобрите одлуки од опциите кои ти се нудат,“ заклучи Бабунски во интервјуто за Flashscore.
Дали сметате дека искуството на Давид Бабунски е клучниот фактор што му недостигаше на Вардар за повторно да се врати на шампионските патеки во македонскиот фудбал?
