Вечерва во Мадрид, стадионот „Метрополитано“ ќе биде арена на еден од најнеизвесните полуфинални натпревари во Лигата на шампионите. Атлетико Мадрид го пречекува Арсенал во првиот натпревар од двомечот кој не само што ќе одреди еден патник за големото финале во Будимпешта на крајот на мај, туку за двата клуба претставува шанса конечно да се избрише една болна етикета.
Имено, Атлетико и Арсенал денес се сметаат за можеби двата најголеми европски клубови кои никогаш не ја освоиле титулата во Лигата на шампионите или нејзиниот претходник, Купот на европските шампиони. Додека „помалите“ клубови како Црвена Звезда, ПСВ или Стеауа Букурешт во своите витрини го имаат најпосакуваниот трофеј, овие два гиганти сè уште ја чекаат својата историска ноќ.
Економската моќ наспроти историската витрина
Во денешниот фудбал, „големината“ често се мери преку приходите. Според најновата листа на Делоит, Арсенал е на седмото место по приходи во светот, додека Атлетико Мадрид е на 13-то место. Тотенхем е единствениот друг клуб во топ 15 кој сè уште не бил европски шампион. За споредба, четирикратниот шампион Ајакс е економски многу послаб, но историски поуспешен, што само го зголемува притисокот врз вечервашниве полуфиналисти конечно да ја оправдаат својата финансиска моќ со најголемата титула.
Топ 10 „најголеми“ клубови без европска титула
Бидејќи рангирањето е субјективно, „The Athletic“ состави листа на десетте најзначајни или „најзаслужни“ клубови кои сè уште не биле шампиони на Европа.
1. Атлетико Мадрид
Ако постои клуб кој „заслужил“ да го подигне овој трофеј поради количината на претрпена болка, тоа е Атлетико Мадрид. Нивните три финалиња (1974, 2014 и 2016) се вистинска фудбалска трагедија во три чина:
- 1974 година: Водеа против Баерн Минхен до последната минута од продолженијата, кога примија гол од 30 метри за израмнување, а потоа загубија во преиграниот меч (4-0).
- 2014 година: Го држеа трофејот во раце против Реал Мадрид сè до 93-та минута кога Серхио Рамос израмни, за во продолженијата Атлетико целосно да колабира (4-1).
- 2016 година: Уште еден болен пораз од градскиот ривал Реал, овојпат по изведување пенали, откако по 120 минути беше 1-1.
Тимот на Диего Симеоне оваа сезона веќе покажа сила елиминирајќи ја Барселона, а со ѕвезди како Антоан Гризман и Хулијан Алварез, „Јорганџиите“ веруваат дека ова е годината кога конечно ќе се затвори кругот на неуспеси.
2. Арсенал
Арсенал е клуб со огромна репутација во Англија, но нивната европска приказна не е толку славна. Иако одиграле дури 372 натпревари во Европа, „Топџиите“ досега имаат само едно финале во Лигата на шампионите:
- 2006 година: Во Париз против Барселона, Јенс Леман стана првиот играч исклучен во финале (во 18-та минута). И покрај водството преку Сол Кембел, Арсенал потклекна во финишот и загуби со 2-1.
Микел Артета успеа да го врати Арсенал меѓу елитата по шестгодишно отсуство. Оваа сезона тимот покажа моќ со осум победи од осум натпревари во новата лигашка фаза, вклучувајќи ја и убедливата победа од 4-0 против токму вечервашниот противник во Лондон во октомври. Сепак, традицијата вели дека Атлетико на домашен терен е сосем друг предизвик.
3. Тотенхем
Спарс се економски гиганти (9-ти во светот), но во ЛШ застанаа во финалето во 2019 година токму на стадионот на Атлетико, каде загубија од Ливерпул по дискутабилен пенал во втората минута. Иако имаат европско педигре со три трофеи во Купот на УЕФА и Купот на победниците на куповите, главната титула им недостига.
4. Валенсија
На преминот на векот, Валенсија играше две последователни финалиња (2000 и 2001). Првото го загубија од Реал Мадрид, а второто од Баерн Минхен на пенали во Милано. Иако имаат богата историја со трофеи во Купот на УЕФА и Купот на саемски градови, тие не поминале подалеку од осминафиналето во ЛШ со години.
5. Андерлехт
Белгискиот гигант има одиграно речиси 450 натпревари во Европа и има освоено два трофеи во Купот на победниците на куповите во 70-тите години. Иако беа полуфиналисти во Купот на шампионите двапати, тие никогаш не стигнаа до главната титула.
6. Панатинаикос
Грчкиот тим стигна до финалето на Купот на шампионите во 1971 година под водство на Пушкаш, каде загуби од Ајакс. Тие беа полуфиналисти и во 1985 и во 1996 година, но оттогаш не биле дел од елитното натпреварување веќе 15 години.
7. Сент Етјен
Доминантниот француски клуб од 60-тите и 70-тите стигна до финалето во 1976 година во Глазгов. Поради специфичните „квадратни“ стативи на Хампден Парк кои двапати ги погодија, останаа без гол и загубија од Баерн со 1-0.
8. Динамо Киев
Украинскиот шампион има три полуфиналиња и три порази. Најблиску беа во 1999 година кога со Шевченко и Ребров го елиминираа Реал во четвртфиналето, но во полуфиналето пропуштија предност од 3-1 против Баерн.
9. Рома
Италијанскиот клуб својата најголема шанса ја пропушти во 1984 година кога во финалето играше на својот „Олимпико“ во Рим против Ливерпул, но загуби во пенал-рулетот. И покрај големината на клубот, тие честопати се соочуваат со разочарувања во елитното натпреварување.
10. Стад де Ремс
Клубот кој го играше првото финале во историјата на ова натпреварување (1956). Водеа против Реал Мадрид со 2-0 и 3-2, но на крајот загубија со 4-3. Ремс беа европски гиганти кои денес се далеку од славните денови.
Арсенал против Атлетико: Клучни моменти пред вечерашниот старт
- Директни дуели: Арсенал веќе го совлада Атлетико со 4-0 во Лондон во октомври за време на новата лигашка фаза.
- Формата на Арсенал: „Топџиите“ беа единствениот клуб со максимални осум победи во осум натпревари во лигашката фаза, иако патот преку Баер Леверкузен и Спортинг во нокаут фазата беше многу потежок.
- Факторот Гризман и Алварез: Атлетико се потпира на искуството на Симеоне и на напаѓачкиот тандем кој веќе ги елиминираше фаворитите како Барселона.
Вечерашниот натпревар не е само судир на тактики меѓу Микел Артета и Диего Симеоне. Ова е битка за тоа кој конечно ќе направи чекор напред кон Будимпешта и ќе покаже дека припаѓа во елитното друштво на европските шампиони.
