Серијал „Македонија низ историјата на Европските првенства“ на Горан Талевски
Додека ја одбројуваме возбудата за следните ракометни предизвици, Спортска Станица ве враќа во минатото. Ова е приказната за Италија 1998, моментот кога македонскиот машки ракомет за првпат ги почувствува рефлекторите на европската елита.
Македонската машката ракометна репрезентација за првпат заигра на Европско првенство во ракомет во 1998 година во Италија. Младиот состав со малку меѓународни натпревари се соочи со најдобрите европски репрезентации и стекна знаење што подоцна го насочи растот на македонскиот ракомет.
Од 29 мај до 7 јуни 1998 година, во градовите Меран и Болцано, се одржа третото ракометно европско првенство на кое учествуваа дванаесет селекции. Шведска го подигна трофејот, а за Македонија тоа не беше само турнир, туку и јавен испит по самостојноста и прв голем настан што ја внесе земјата во европската ракометна мапа.
Форматот и распоредот создадоа притисок врз дебитантите кои за кратко време мораа да го совладаат ритамот и тактичките барања на елитата. Во групната фаза Македонија сретна тешки противници.
Младиот македонски состав, предводен од легендарни имиња кои подоцна станаа темел на овој спорт кај нас, се соочи со „челичен“ ритам. Неискуството на меѓународната сцена беше видливо. Најболниот момент беше високиот пораз од Чешка (38–18), кој сурово ја покажа разликата меѓу дебитантот и европската елита во тоа време.
Во битката за 11-то место, нашите момци беа на прагот на првата победа, но во драматична завршница загубија од домаќинот Италија со 27–26. Првенството го завршивме на 12-то место, но пораките беа примени. Најдобар стрелец за Македонија беше Игор Котевски со 26 постигнати погодоци.
Тие исходи не ја намалија вредноста на учеството. Напротив, укажаа на конкретни области за подобрување: физичка подготовка, тактичка дисциплина и изградба на систем за долгорочен развој.
Во спортски и општествен контекст настапот од 1998 година имаше повеќе нивоа на значење. Ракометот стана поизразен во јавноста. Младите играчи добија поттик. Искуството од Италија послужи како практичен водич што е потребно за да се игра на европско ниво. Резултатите беа скромни, но наученото беше конкретно и применливо.
По Италија, ракометот во Македонија престана да биде „само уште еден спорт“. Тој стана национална гордост. Младите играчи добија мотив, а навивачите нова љубов која трае до ден денес. Токму таму, во Болцано, беа поставени темелите на она што денес го нарекуваме „Македонија – земја на ракометот“.
