Понекогаш, најмоќните пораки во спортот не се испишани на семафорот по последниот свиреж на судијата. Понекогаш, тие се кријат во еден мал, наизглед обичен гест, кој на едно дете му вреди повеќе од сите трофеи во витрините. Ова е приказна за Леонид, за неговиот татко Виктор и за тоа како РК Вардар покажа дека „Еден живот, една љубов“ не е само навивачки слоган, туку жива вистина.
Сè започна со една искрена молба
Приказната нè носи на 24 февруари кога Вардар играше против Мелсунгер во „Јане Сандански“. Додека повеќето навивачи коментираа тактики и трансфери, еден татко, Виктор Настески, реши да упати директна и искрена молба преку социјалните мрежи. Неговото барање не беше за нов играч или подобар резултат. Беше за неговиот син.
„Го замолуваме РК Вардар за следниот натпревар да го поправат столчето на Леонид. Уредно си плаќаме карта и заслужуваме да седиме на исправно столче. ЕДЕН ЖИВОТ-ЕДНА ЉУБОВ.“
Виктор во коментарите објасни дека иако немаат сезонски билети, тие имаат свој ритуал. Секогаш ги купуваат истите места: Блок А6, Седиште број 2. За Леонид, тоа мало парче пластика во салата „Јане Сандански“ не е само столче. Тоа е неговото „место под сонцето“, неговиот центар од кадешто со целото свое срце навива за своите херои во црвено-црни дресови.
Вардар одговори со класа: Столчето на Леонид
Она што се случи на следниот натпревар синоќа е лекција за сите спортски колективи кај нас, па и пошироко. Кога Леонид пристигна во салата, не само што столчето беше поправено, туку на него го чекаше изненадување кое предизвика вистинска радост.
Клубот подготви меко перниче со посебна порака: „Столчето на Леонид. Ти благодариме за поддршката.“
Овој „класа“ потег на Вардар е потсетник дека големите клубови се големи поради нивните луѓе. РК Вардар 1961 покажа дека го слуша гласот на секој навивач, дури и на оние најмалите кои допрва ја учат магијата на ракометот.
Мисијата на еден родител: Трибините пред екраните
Во Спортска Станица, ние силно веруваме дека децата треба да растат на терените и трибините. Спортот учи на дисциплина, на заедништво, на тоа како достоинствено да се поднесе пораз и искрено да се слави победа. Затоа, решивме да стапиме во контакт со Виктор Настески, татко чија љубов кон спортот се гледа преку пренесувањето на истата кон идните генерации. Сакавме да му оддадеме признание за неговата упорност да го изведе својот син на вистинскиот пат, подалеку од дигиталниот свет кој сè повеќе ги „заробува“ децата.
Виктор за нашата редакција ја сподели својата страна на приказната и како како родител се залага да ги научи своите деца да ја сакаат чистата страна на спортот, а особено нè радува што ја дели и нашата заложба децата да се тргнат од реклами за обложувалници, казина и брзи кредити.
„Вашата платформа SportStation.mk ја ѕирнав и има одлична мисија, особено делот со заштита на децата од несоодветни реклами, кладилници итн. (јас сум голем противник на тоа), тоа е нешто што целосно го поддржувам.
Мојата најголема мисија како родител е да ја пренесам пасијата за спортот врз моите деца, особено врз Леонид. Сакам да ги оттргнам од екраните и видео игрите, кои по пандемијата станаа преголем дел од секојдневието на децата. Сакам да почувствуваат дека вистинската емоција е на трибините, а не пред таблетот, телефонот и плејстејшнот“.
Вардар како светост и семејство
За Виктор и Леонид, Вардар е повеќе од обичен спортски клуб. Тоа е семејна традиција која веќе се пренесува и на најмладата членка, 3-годишната Матеа.
„За нас, Вардар е светост. Леонид веќе живее за тие натпревари, а сега полека почнав да ја носам и 3-годишната Матеа. Реакцијата на клубот беше неверојатна веќе за следниот натпревар – столчето беше поправено, а Леонид доби и перниче на подарок. Токму тие мали, а големи гестови покажуваат дека Вардар се грижи за своите навивачи како за семејство. Тоа не е само спорт, тоа е взаемна почит и љубов која се гради од мали нозе. Ние засекогаш ќе му останеме благодарни и верни на Вардар“.
Од „Јане Сандански“ до „Камп Ноу“: Важна е емоцијата за Македонија
Љубовта кон спортот кај ова семејство нема граници. Минатата година Виктор го однел Леонид во Барселона за првпат да го почувствува европскиот фудбалски дух на каталонскиот гигант. Но, како што вели самиот Виктор, ништо не може да ја замени домашната атмосфера.
„Тоа беше незаборавно искуство, но верувајте, емоцијата кога сме во нашата сала или на Градски, со црвено-црниот шал, е нешто што не се купува со пари. Истото важи и за репрезентацијата на Македонија. Да се навива за својата земја, за Македонија, е врв на таа спортска едукација“.
„Се надевам дека оваа приказна ќе инспирира и други родители да ги однесат своите деца на спортските терени. Спортот учи на дисциплина и искрена радост, работи кои ниту една видео игра не може да ги замени“.
Ние во Спортска Станица му благодариме на Виктор за оваа инспирација и упатуваме голем аплауз до РК Вардар. Ова е доказ дека македонскиот спорт има душа. Леонид си го доби своето столче, а сите ние добивме потсетник што е навистина важно во животот.
Леонид, навивај гласно! Твоето столче те чека. 🔴⚫
