Повеќе од четири месеци надвор од терените е цела вечност за играч кој буквално живее за натпреварување. Карлос Алкараз мораше да го издржи тој мачен период на рехабилитација на зглобот, но враќањето во Њујорк покажа дека огнот во него гори посилно од кога било. Наместо да се плаши од очекувањата и товарот кој го носи бранењето на титулата, Шпанецот откри дека токму тој хаос и набој му биле очајно потребни за повторно да се чувствува жив.
Кога проблемите стануваат уживање
Натпреварот против Хаиме Фарија лесно можеше да се претвори во кошмар. Загубениот прв сет под рефлекторите на „Артур Еш“ би внел паника кај секој повратник од повреда, но за 23-годишниот Алкараз, тоа беше моментот кој конечно го разбуди ѕверот во него.
Наместо да бара лесна прошетка, тој уживал во фактот што бил притиснат до ѕид и морал да бара излез.
„Знаете што? Ми фалеа тие нерви. Ми недостигаше притисокот, онаа вистинска тензија кога е тешко и кога мозокот мора да работи со 200 на час за да најде решение“, гласеше неговата брутално искрена изјава која најдобро го опишува шампионскиот менталитет со кој располага.
Борба со „црните мисли“ и фокус на сопствениот идентитет
Пред турнирот, Карлос не криеше дека најголем противник ќе му бидат „црните мисли“ и стравот околу опоравениот зглоб. Сепак, начинот на кој издоминира по тој загубен сет, освојувајќи неверојатни 18 од следните 23 гема и сервирајќи со брзина од 210 км/ч, само потврди дека психолошката бариера е срушена.
Сега, очекувањата се сведени на минимум, барем во неговата глава. Главниот фокус не е насочен кон трофејот, туку кон сопственото тело и стил на игра.
„Искрено, воопшто не размислувам до каде ќе стигнам, сакам само да го завршам турнирот здрав. Кога ќе дојдат клучните поени, не комплицирам – целта е да бидам агресивен, да си го играм мојот тенис и да не го изгубам сопствениот идентитет на теренот. Тоа е она што ме води“, потенцираше Шпанецот.
Машината полека влегува во ритам
Движењето е тука, разорниот форхенд повторно функционира, а самиот играч е свесен дека формата оди во нагорна линија со секој изминат час на теренот. Следна пречка на патот кон 17-тата по ред Грен слем победа е кинескиот претставник Ву Јибинг. И ако судиме според гладта за надигрување која ја покажа Алкараз, њујоршката публика допрва ќе има причини за вистинско тениско славје.
