Во октомври 2015 година, додека Арсенал сè уште чекореше под палката на својот најдобар менаџер во историјата, Арсен Венгер даде едно интервју за официјалниот клупски веб-сајт кое денес, во мај 2026 година, звучи како вистинско фудбалско пророштво. Тогаш, легендарниот Французин јавно го повика својот тогашен капитен, Микел Артета, сериозно да размисли за менаџерската кариера по завршувањето на активните играчки денови.
„Навистина се надевам дека Микел ќе размисли за тренерската работа. Кога раководите со еден тим, сакате да ги видите вашите поранешни играчи како го продолжуваат патот и како го пренесуваат знаењето на помладите. Сакате тие да ја сочуваат експертизата за начинот на кој сакаме да играме фудбал и како сакаме да се однесуваме. Би било прекрасно луѓе како Микел да влезат во менаџментот, за некаде, низ нив, да преживее вистинскиот дух на нашата игра“, изјави Венгер во есента 2015 година.
Венгер тогаш откри дека Баскиецот, дури и кога не играл поради повреди, имал огромно влијание во соблекувалната. Артета пристигнувал во тренинг центарот два часа пред сите останати за темелно да се подготви, покажувајќи нестварна посветеност на деталите.
Единаесет години подоцна, желбата на Венгер е реалност. Микел Артета не само што стана менаџер, туку го извлече Арсенал од бездната и ја донесе долгоочекуваната титула во Премиер лигата на „Емирати“, прва за клубот по историската 2004 година.
Од заглушувачка тишина до шампионски децибели на „Емирати“
За да се разбере големината на успехот на Артета, мора да се вратиме во декември 2019 година. Само пет дена пред да биде назначен за менаџер, Артета седеше на спротивната клупа како помошник на Пеп Гвардиола во Манчестер Сити. Она што го виде на „Емирати“ го шокираше: Арсенал губеше со 0-3 уште на полувремето, стадионот беше исполнет со илјадници празни столчиња, а во воздухот владееше морничава, фрустрирачка тишина. Клубот ја имаше комплетно изгубено врската со своите навивачи.
Кога ја презеде жешката столица, поврзувањето со трибините стана негов приоритет број еден. Како опсесивен трагач по детали, Артета направи потези кои ја сменија психологијата на стадионот.
Тој побара да се отстрани заштитната покривка на излезот од тунелот на „Емирати“, со цел играчите уште пред почетокот на мечот да го почувствуваат притисокот и бучавата од навивачите. Исто така, ја воведе песната „North London Forever“ како официјална преднатпреварувачка химна, создавајќи застрашувачки амбиент кој ги инспирираше домашните, а ги преплашуваше гостинските фудбалери.
Ефектот од овие промени кулминираше токму изминатите недели, кога на крилата на таа пеколна атмосфера Арсенал стигна до своето прво финале во Лигата на шампионите по 20 години и ја завери епската премиерлигашка титула по цели 22 години чекање.
Но, зад оваа емотивна и мотивациска страна, се криеше брутална менаџерска решителност. Артета направи целосна регенерација на тимот. Од неговиот прв натпревар на клупата на Боксинг деј во 2019 година, денес во стартниот тим има само еден преживеан фудбалер – „дијамантот“ на академијата, Букајо Сака.
Ѕвездите со тежок карактер како Пјер-Емерик Обамејанг, Месут Озил и Давид Луиз беа безмилосно отстранети за да се ослободи простор за младата генерација на Емил Смит Роу, Итан Нванери и нестварниот тинејџер Макс Дауман. Истата решителност ја покажа и кога го пресели одличниот Арон Рамсдејл на клупата за да го донесе Давид Раја, потег кој тогаш наиде на лавина критики, а денес е целосно оправдан со третата последователна „Златна ракавица“ за шпанскиот чувар на мрежата.
Совршената сложувалка во стручниот штаб
Последното парче од шампионскиот мозаик беше склопено минатото лето со изборот на стручниот штаб. Артета го донесе својот близок пријател уште од тинејџерските денови во ПСЖ, Габриел Хајнце, кој како негов прв помошник ја организираше најдобрата дефанзивна линија во Англија, со најмалку примени голови во лигата. Специјалистот за прекини, Николас Жовер, со кого Артета соработуваше уште во Сити, го претвори Арсенал во вистинска казнена експедиција по корнер и слободни удари, додека тренерот на голманите Ињаки Кана и помошникот Алберт Стујвенберг останаа лојални од првиот ден.
Арсенал денес има еден од најмоќните состави на планетата, a пророштвото на стариот професор конечно се исполни – духот на играта на Арсен Венгер преживеа и воскресна на најубавиот можен начин, преку визијата на неговиот некогашен капитен.
